Strona zespołu

Po niemal dziewięciu latach grania odszedł z profanacji perkusista, Kazimierz „BONZO” Dudek. Nagrał z nami wszystkie trzy powstałe po reaktywacji w roku 2002 albumy, czyli „Światowątpliwości”, „Znak” i „Nie zdarza się”. Niniejszym dziękujemy mu za tę wieloletnią współpracę, ale też, jako że chciałoby się wierzyć, że jeszcze nie umieramy, ogłaszamy poszukiwania nowego perkusisty dla profanacji ! Zapraszamy ewentualnych chętnych do kontaktu!

W związku z powyższym nie zagramy pojutrze, 3-go września, na Gangfeście w Kaniowie, przepraszamy!

                               Wiosna, drodzy konsumenci! Fakt ten w zasadzie nie jest niczym specjalnie doniosłym – co roku się to w końcu zdarza – niemniej przyjęte jest, żeby traktować to jako pretekst do cieszenia się, radowania, świętowania. W dobrym tonie jest też doszukiwanie się symboli – odrodzenie życia, nowy początek, te sprawy. Nawet będzie odpowiednie, równie symboliczne święto: wiosenne przesilenie, rzekoma rocznica nieskutecznego zabicia Boga Juniora, a więc zmartwychwstanie, malowanie jajek, bo jajko to symbol odrodzenia, jak ryba, więc w górę serca, bo serca radośniej biją w piersi, bo ryby siną barwą na piersiach kłute, bo… momencik, musze wziąć tabletkę. Czytaj dalej »

Napłynęły złe wieści… 7-go marca zmarł Mirosław Bednorz, niezwykły człowiek, rewelacyjny perkusista. Mieliśmy zaszczyt grać z nim w latach 1989 – 1991, potem jeszcze w roku 2005 (to on bębni na naszej pierwszej płycie „Zdarza Się”). Mirek grał też m.in. w takich kapelach jak Bulbulators, Ramzes & Hooligans, The Coiots, Tife Tife, czy w swojej „autorskiej” Rozbiesz Sie.
Jutro, 10-go marca, w Rybniku-Niedobczycach będzie pogrzeb Mirka…

                               Z powodu lęku przed powracającym sennym koszmarem, w którym arcybiskup Dziwisz goni mnie za strzykawką chcąc mi dokonać wstrzyknięcia kropli krwi swojego martwego kumpla z sekty (a ja uciekam płacząc i mamrocząc coś o badaniach na obecność wirusa HIV i grupach rydzyka), nie mogłem spać. Wstałem i podszedłem do okna, żeby zobaczyć, jak się ma nocna pustka na ulicach, skwerkach i chodnikach. Miała się dobrze, choć w porywach tak sobie – otóż ktoś ją zakłócał snując się po trawniku z psem na smyczy. Przynajmniej jedno z nich też nie umiało spać. Pozazdrościłem. Pomyślałem, że czemu by nie wziąć mojego psa na małą nocną przechadzkę… Był jeden problem: mój pies nie istniał. Ale – uznałem – o tej porze i tak mało kto zauważy, że spaceruję z nieistniejącym psem. Zanim się ubrałem i nie znalazłem nieistniejącą smycz, pomysłodawca tej nocnej eskapady ze swoim realnym, srającym po chodnikach i gdzie popadnie kundlem, musiał już przenieść się w inną część osiedla. Liczyłem na w zasadzie pustkę. Czytaj dalej »

                          Pamiętniczek wypadł z pawlacza, gdy szukałem rękawiczek. Zakurzony. Ojej, ojej, ojej, jak ja już dawno się do Ciebie, Pamiętniczku, nie wpisywałem! Wzruszyłem się czytając stare wpisy – ech! było się kiedyś młodym, pełnym zapału… Może by tak powrócić do tradycji dzielenia się z Tobą tym, co przyniósł dzionek?
                          Dziś rano kolejka w warzywniaku wyjątkowo powoli się posuwała. Pani przede mną twierdziła, że to przez ten wyższy, ośmio i dwudziestotrzyprocentowy VAT, ale emeryt stojący za mną nie sądził, żeby to było przez to, bo przecież już od miesiąca jest nowy VAT, a kolejka dotąd tak się nie wlokła. On miał inną koncepcję i wyraźnie czekał, aż ktoś go poprosi o opinię, ale wszyscy wiedzieliśmy, że będzie o Tusku, więc jakoś nikomu nie chciało się pytać. Potem się okazało, że to przez imigrację, ale ponieważ wszyscy byliśmy przeciwni dyskryminacji, ksenofobii i rasizmowi (przynajmniej aż do emeryta za mną, no i naszego punka z naszywką CP/DP, ale on dziś nie przyszedł, bo się biedak pochorował po ostatnim nocnym rozlepianiu plakatów NOP-u; czego to się nie robi dla ojczyzny), nikt nic nie powiedział. Nikt z nas się nawet nie skrzywił, chociaż nowy pracownik warzywniaka, niezbyt młody pan o smagłej cerze, niezdarnie radził sobie z przyjmowaniem zamówienia, odnajdywaniem towaru na półkach, pakowaniem i wydawaniem reszty. Uśmiechaliśmy się z wyrozumiałością, tym bardziej, że chyba każdy poznał, że to Hosni Mubarak Czytaj dalej »

                               Nowy rok już nam się zdążył niemal zestarzeć – wszyscy się już do tych jedynek przyzwyczaili i znów się tak jakoś przyziemnie i normalnie zrobiło. Kryzys. Wyższy VAT. Kowalczyk i Małysz. Złe Ruskie, co to – ku zdumieniu Nampolaków Pogrążonych W – nie przyznały się do knucia, zestrzelenia i dobijania rannych. Śmiałe gambity niektórych niewiele mających do stracenia polityków powodują roszady, jednak daleko stąd do zagrożenia matem, a permanentny pat komentatorzy z pokerowymi minami uparcie nazywają intrygującą partią. Zima odpuściła i wychodząc rano do pracy (lub też na zakupy, do wielkiej publicznej psiej ubikacji z czworonogiem na drugim końcu smyczy, do kościoła, do zboru, na tajne zebranie komórki terrorystycznej, na nielegalną schadzkę – czy raczej wracając z Czytaj dalej »